maandag 3 juli 2017

rubriek: ,

Verschrikkelijk boos en niet luisteren

illustratie Janneke de Boer-Boleij
Zoals je weet vind ik het altijd leuk om oplossingen te bedenken voor situaties die als lastig worden ervaren. Tijdens de training Expeditie Ruzie kwam de vraag wat je kan doen als kinderen tijdens een ruzie zo verschrikkelijk boos zijn dat ze niet naar je willen luisteren.

De tso-medewerkster die wilde ingrijpen bij een heftige ruzie vertelde dat zij in deze situatie al snel een gevoel van machteloosheid had gekregen. Het meest boze kind wilde niet direct luisteren. Dat veroorzaakte vervolgens een gevoel van irritatie en boosheid bij haar. Ik snap dat heel goed. Je komt immers helpen en dan luisteren de kinderen niet. Je wilt de situatie weer veilig maken. De realiteit is dat we nu twee boze kinderen en een boze volwassene hebben.

Waarom je niet goed kunt luisteren als je boos bent


Als je boos bent is je hoofd gevuld met emotie. Er is geen of zeer weinig ruimte over om te luisteren naar een, goed bedoeld, verhaal over dat je niet mag vechten enz. Als de boosheid wat is gezakt komt er langzaam ruimte vrij voor een oplossing. Je kunt dus tijd en energie besparen door hier niet teveel te praten.


Dit kan je doen


  • Gaan kinderen elkaar heel agressief te lijf dan stap je er kordaat op af
  • Zeg streng: ‘STOP nu direct met ... slaan/vechten’ etc.
  • Doen ze dit niet maak dan met je armen een duidelijke beweging waarmee je de kinderen uit elkaar duwt. Herhaal dit eventueel nog twee keer op een heel besliste toon. Zeg waar kind 1 en kind 2 naar toe moeten gaan. Als het conflict heel heftig is stuur je ze niet naar dezelfde plek.
  • Vraag eventueel een collega jou te assisteren als je kinderen naar twee verschillende plekken moet sturen.
  • Wacht met het uitpraten van het conflict
  • Laat kinderen eerst tot rust komen
  • Zorg dat je zelf ook eerst rustig wordt als dat nog niet het geval is.

TIP


Tot rust komen kan je versnellen door zelf rustig te blijven en de emotie van het kind te benoemen zonder er over te oordelen. Houd daarna even je mond. Dat kalmeert de emotiekernen in de hersenen. Er komt dan ruimte vrij voor een gesprekje dat je straks met het kind zal hebben.

  • Vraag wat er is gebeurd en hoe ze het zouden kunnen oplossen zodat ze beiden een goed pauze hebben
  • Geef niet gelijk jouw tips. Laat de kinderen zelf nadenken en beslissen of het een goede oplossing is
  • Geef een compliment als ze tot een oplossing zijn gekomen
  • Geef aan de coördinator en leerkracht door wat er is gebeurd.


Deel deze pagina